Tamamen Atıyorum!

Taşındık!

2009-07-25T17:44:00.000-07:00

+18... Küfür içerir, hem de bir "bağyandan" küfürler içerir

2009-07-25T14:13:00.000-07:00

Hani, tamamen atıyorum, bir adamla deyte çıksam, her şey mükemmel olsa filan... anında adamdan vazgeçmene sebep olacak şey ne olur deseler, cevabım hazır. Adam şu lafı ederse, ossat kendisini aday listemden çıkarırım bak, demedi demeyin. Laf ne derseniz şu:

"Bayanların küfretmesinden hoşlanmam."

Veya hadi, listeden çıkarmasam da, o dakikadan itibaren küfür kullanmaya özen gösteririm ki, adam beni çıkarsın listesinden ya da en azından, neye bulaştığını bilsin.

Ne demek len bayanların küfretmesinden hoşlanmam?

De ki bana, küfür sevmem. eyvallah, tamam, ne diyelim. Yadırgarım biraz ama yapacak bir şey yok, bir seçim derim, nazik bir insan derim, benim kadar seviyesiz diil derim filan. Hee ama dersen ki, "küfür ben ederim de baaağyanlar etmesin" ben de sana derim ki bi siktir git.

Neden bayanlar içmez, kokmaz, bulaşmaz, terlemez, küfretmez, pespembe peri kızları olmak zorunda ki? hayır, içinde yaşadığın dünya sana küfrettiriyorsa, helllooooo, ben de ordayım. senin sinirlerin laçka da benimkiler çelikten mi, hı?

Bak mesela bir gün bir meyhaneye gittik, arkadaşlarla buluşmaya. Onlar bir grup erkek, biz de 2 kız. Meyhanede bunlar maç seyrediyolar, bi de bi grup daha var, bildigin mahallenin gençleri kıvamında. Biz girdik, oturduk, bizimkiler gülmekten ölüyo. Noluyo be dedik. Meğer biz gelmeden önce en yakası açılmadık küfürleri eden mahallenin gençleri, bizim içeri girmemizle sus pus olmuşlar, kasılmaktan ölücekler. Neyse biz de kalktık, gidelim bari dedik, giderken çocuklardan biri teşekkür etti yahu!

Bağyanların önünde küfür etmicez diye bu işkenceye razısınız demek ha? Niye yahu? Bağyanlar gerizekalı mı, küfür duyunca korkacaklar mı? Neden sürekli korunmamız, pamuklara sarılmamız gerekiyor bizim? Saygı ise mevzu, e orada bi takım tanımadığın adamlar vardı, onlara saygı nerede?

He işte tam bu noktada, hemcinslerime de kızıyorum zaten. Nedir sürekli bu pamuk prenses ayaklarımız yahu? Hayat öyle bir şey değil ki? Hayat bazen güzelse de çoğu zaman pis, çirkin, hayat göt, hayat bok, acıklı, acımasız, kahpe. Yalan mı yahu? Hangimiz masal dünyasındayız ki küfür edilince dünyamız kararıyor? Veya internette bir çıplak adam görünce ne oluyor bize, incilerimiz mi dökülüyor?

Heyhat... Dünya çifte standart dünyası.

Bak tamamen atıyorum, kadın olsun, erkek olsun kimsenin çıplak kadına bi garezi yok mesela. Aaa pardon var, "pornografik olmamak kaydıyla" diyoruz. gel gör ki mesela filmlerde kadın full frontal genelde serbest, kimse çok iplemez de, erkek olunca yooook, orda duur, filmin başka hiçir şeyinden bahsedilmez. Neden? Herhalde erkek vücudu daha pornografik bulunuyor olmalı ya da yine, kadınlar korkacak, tertemiz, kelebekli dünyaları kirlenecek diye olsa gerek. İyi de o zaman kardeşim, alın kadını, biblo diye koyun dursun, sevişip de öyle pis pis şeyler de yapmayın, allah allah yani?

Bak yine örnek vereyim, Shortbus diye bi film seyrettim, taam mı? Filmde bir kimin eli, kimin cebinde teması hakim. E tabi, pipiydi, kukuydu gırla gidiyor. Zaten açılış sahnesi bile bir adamın kendi kendine oral seks yapmayı denemesiyle başlıyor. E tabii ne oldu, 5. dakikada herkes kaçtı. Tersi olsa kaçmazdınız ama?

Ulen ne acaip iş... Bir fiş, bir priz... Dünyayı döndürüyor sittin senedir. Bu küfür mevzusundan yine nasıl buraya geldin diyeceksiniz. Gelirim çünkü küfürlerin de çoğu cinsel içerikli. Mevzu da zaten bu bence, ne olacagdı? Kadınların, tıpkı 5 yaşında bir çocuk gibi, cinselliği "leylekler getirdi" düzeyinde bilmeleri gerektiği düşünüldüğünden yani bana sorarsan.

Yani misal erkekler kadınların yanında "bok, sıçayım, sıçtığımın" gibi küfürleri nispeten daha çok sarfeder de siksoklulardan imtina eder çoğunlukla. Halbuki bana sorsan, "ağzına sıçayım" daha ağır lan, "siktir git" küfründen. Ulen düşünsene, birinde ağzın bok doluyo, daha kötü bir şey olabilir mi? Öbürü ise o kadar da kötü olmayabilir bir sürü insan için, ne de olsa sevişme eyleminden bahsediliyor, e bu da bir sürü insan için hoş bi şey, yalan mı? Gerçi bok düzeyinde bile, lafı eden bi kadın olunca, bazılarının sinirine dokunuyo: "Küfür edildi. Hem de bir bagyan küfrettiiiiii!" Oh may gad beybi.

Diyecekler ki "ama ama orospu filan demek, kadına saygısızlık!" eh yani, küfrü o kadar literel alsaydık, yukarıda da dediğim gibi, dünyanın en büyük küfrü "sıçtığım bok" olurdu ona bakarsan. Zaten ben buna çok gülüyorum, birileri ana avrat düz gidiyor, karşı taraf bana ne küfür ediyon diye değil, olaydaki saygısızlığa değil, anasına bacısına düz gidliyor diye kızıyor: "Ne anama laf ediyon laaa, böhühühühü." Al işte yine aynı şey, yine o kadınları koruyalım kampanyası, salak saçma şövalyelik ruhu. Zaten ana avrat düz gitmenin içinde de o var, o en korunan şeye, kadına zarar verecek olma iması, o yüzden kanlarına dokunuyor bence bu küfür. Tam da bu yüzden, şahsen çok bayıldığım bir stil değil, ana avrat olayı.

Yine de küfrü bu kadar literel almamak gerek. Bu kadar alerjik olmamak gerek. Yani adam ayağını sehpaya çarpıp, sehpanın anasına sövüyosa, "hee ama kadın hakları var bikbikbik, ne diyosun sen" gerginliği de bana biraz kasıntı geliyor, ne yalan söyleyeyim. Kadın haklarından bahsedeceksek, ben "kadınlar niye 'sıçtığımın bilmenesi' diyemeyecekmiş layyn" konusunda vermeyi tercih ederim savaşı.

Özetle, hayata, objelere ve durumlara yeri gelir küfür edersin, iyidir, hoştur, deşarj sağlar. Bir şartla tabii. Kişilere hitaben küfretmeyeceksin. Hele ki böyle fikir paylaşılan, tartışılan sosyal platformlarda filan, "ibnenin evladı, siktir git" yaklaşımı ile bir yere varmak zor. Vardığın yer ancak bir fikrinin olmadığını cümle aleme göstermek olur. Küfür edeyim derken, aptal durumuna düşen sen olursun.

Amaaaa... "Ha siktiiiir! cüzdanı evde unuttuk!" cümlesindeki "ha siktir"in keyfini de başka hiç bi şey vermez. O yüzden bırakınız kadınlar, bağyanlar da bu keyfi yaşasın yahu.

Kasmayın, kasılmayın, siktir edin.

Sosyal medya, boşol boşol boşol!

2009-07-16T15:05:00.000-07:00

İlişkiler değişken şeyler... Yani tamamen atıyorum ama bir ilişkinin 1. günüyle 1501. günü aynı değil. kendi içlerinde bir döngüleri var tabii.

Bunu mesela kısaca ve gayet klişece özetlemek gerekirse:

- flört: heyecan dorukta, arayacak mı aramayacak mı fazı, nasıl biri tam bilemediğin, biraz meçhul, gizemli dönem

- cicim ayları: heyecan tam gaz, yavaş yavaş tanımaya çalışma, sorular, sürekli birlikte olmak istemeler, gizem azalsa da hala devam etmekte, kavga pek yok, bir alttan almalar filan

- oturtma dönemi: heyecan inişte, tanıma çabaları tam gaz. kavgalar da ufaktan başlamış gibi. cinsel hayat rutine bağlamak üzere, ilişkimiz oturmakta. beraber geçirilen zamanlar güzel de, arada arkadaşlarla mı takılsak ayrı ayrı?

- post-oturtma dönemi: tamam artık iyice normalize olduk,kavgamızı da ağız tadıyla edelim öyle ya. gösterilen özen azalır, erkekler traşsız, kadınlar makyajsız, sık sık kız kıza ya da erkek erkeğe çıkmalar. sokaktan güzel bi kadın / erkek mi geçti ney?

- acaba dönemi: kritik bir dönem, ilişkide dönüm noktalarının başlangıcı, acaba sorusunun bir lanet gibi yükselişi, kavgaların artışı. sokaktan birden fazla güzel kadın / adam mı geçti ney? üstelik şu sağdaki de gülümsüyor galiba.

- ortalık toz duman dönemi: mutsuzluk başladı, aşk inişte, heyecan bitti, kavgalar desen son sürat. güzel kızlar / adamlar sokaktan geçmiyor, biz o sokağa gidiyoruz.

- son nokta: eh bu da ya ayrılık ya evliliktir zaten. her halukarda kavgaların bitişi, bir sukunet, bir tevekkül diyebiliriz kendisine. iki opsiyon var, sokağa saldıray abi misali saldırmak ya da amaaan geçiyorlar da bana mı geçiyorlr boşvermişliği.

şimdi bunlar klişe de olsa bildiğimiz şeyler. benim varmak istediğim nokta ise bu ilişki fazlarının sosyal medya ile olan benzerliği.

misal bakınız, tamamen atıyorum, ben. her tür sosyal medya ile bu dönemeçlerden geçtim.

mirc vardı, cicim ayı iyiydi, başka bir şey yapamazdım, sabah akşam chat'teydim, hep onunla olmak isterdim. sonra tanıma evresinde, tanıdık, yürümedi.

feysbuk? benim için evlilikle sonuçlandı. o tevekkül içerisindeyim kendisine karşı. işten eve gelir gibi, her akşam uğruyorum oraya. ama bir özen, bir çabam yok artık. üstelik de kendisini mütemadiyen aldatmaktayım, hayır bi de utanmadan, o da bunu biliyor, kabullendi artık, aldattığım sitelere link veriyor filan.

twitter desen, elektriğimiz tutmadı, flörtü geçemedik.

ekşi sözlük, espriliydi, komikti eskiden, güzeldi. hala arkadaşız ama ilişkimiz bitti, yürümedi. sinirlenince çok agresifleşiyordu çünkü kendisi.

yutub hayatımın aşkıydı, cicim aylarında, aileler bizi ayırınca tadı damağımda kaldı, içimde bir ukte oldu. kavuşamazsın adı sevda olur derler ya, ahan da o işte, yerini hiçbir site dolduramadı, eskimedi hiç.

linkedin bana göre fazla corporate animal kaçtı, hani yakışıklı diye bir iki denedim ama ı-ıh, elektrik yok, yürümedi. öyle sıkıcı bir deyt oldu kaldı.

blogger ve wordpress var bi de. onlarla mantık evliliği yaptım. kurcalamıyorum fazla, onlar da bana bulaşmıyor. işimi görüyorlar. toplum içinde mutlu bir insan tiplemesi çizmeme yardımcı oluyorlar. bi problemimiz yok, böyle devam eder bu iş, eğer ki a.o bizi ayırmaya yeltenmezse.

friendfeed? hmmm... kendisi hala devam eden ve sanırım en uzun ilişkim. seviyeli bir beraberliğimiz vardı başlarda. hele hele ilk başlarda, bi heyecan filan... sürekli oradaydım, pozitivite akıyordu üstümden. aman kavgalara girmeyeyim, aman alttan alayım, aman herkese abone olayım, herkesi seveyim gibi bir moddaydım. oturtma dönemi de iyiydi, birbirimizi besliyorduk, yeni şeyler öğretiyorduk filan. ama sonra ne oldu, yavaş yavaş batmaya başladı ff. ufaktan bir acabalar, bi fenalık basmalar...

şu anda nerde miyim? bence şu an gözümün açıldığı, başka arayışların başladığı, çiftler terapisi sezonundayım. biraz ara mı versek ne modundayım. ortalık toz duman dönemindeyim. ne imlama dikkat ediyorum, ne kavga etmemeye, ne bişey. tahammülsüzlük başladı karşılıklı, en ufak laftan cıngar çıkabiliyor. yok sigaran batıyor bana, yok karıya kıza bakman batıyor, yok bilmem ne... henüz o boşvermişliğe de erişemediğimden sinirlerimi yerinden zıplatıyor, üzüyor beni ff. zerre kadar güvenim yok kendisine. sevmiyorum da artık, onu da biliyorum ama vazgeçemiyorum henüz, yemiyor. sonumuzun iyi olmayacağını biliyorum da ayrılığı geciktiriyorum işte. benden daha uzun süredir kendisiyle birlikte olan fırat'cığım ise "eeeh yeter be" diyip, boşadı bile ff'yi. sanki benim için de o nokta geliyor gibi...

ff'den ayrılınca ne gelecek, henüz bir adayım yok. boşta mı kalacağım yani? belki de. belki de bu bağımlı, kangren olmuş ilişkiden kurtulmak için kesip atmak, bir süre kafa dinlemek en iyisi. ama işte her bağımlılık bir kaçış aslında, bizlerin de kaçtığı bir şeyler var ki bu bokluğa rağmen buralardayız hala.

haa ama ff, tüm bunları anlayacak duyarlılığa ve empati yeteneğine sahip mi, değil. bu insanların bir takım sıkıntıları, sorunları var, der mi? demez. seni ağlatana kadar ağzına sıçar mı, sıçar, bundan da garip bir haz alır mı, alır. varsa yoksa kavga, varsa yoksa aşağılama. üstelik arkadaşlarını bile sana karşı doldurur, sana karşı çevirir. senin o kaçmak istediğin şeye dönüşür işte ff de. kaçmak istediğin şeye, hayatın ta kendisine.

sanalı da gerçeği de aynı bok be fıratcım, ne yapacaksın.

Hepimiz özümüzde sanal değil miyiz şurada?

2009-07-07T15:57:00.000-07:00

Daha önce de bahsetmiştim, küçükken hep hüsranla sonuçlanan günlük denemelerimde, bir türlü rahat yazamazdım. Ya biri okursa kazayla diye günlüğe bile şifreli yazardım ya da okununca problem olabilecek şeyleri yazmazdım.

Psikopatça tabii, günlüğün lan o senin. Okumaması lazım kimsenin. Evet de, ya okurlarsa? Heh işte o yüzden sanırım bir türlü ısınamadım günlük işine. Gerçi tabii serde maymun iştahlılık da vardı, sıkıldım da biraz.

Sonra günümüz geldi, günümüzün günlüğü bloglar girdi hayatımıza. Onlara da yazamadım bir süre. Zor geldi kendimi paylaşmak. Neyse ki sonra blogların illa ki kişisel olmak zorunda olmadığını anladım da, madde bağımlısı işine girdim birkaç arkadaşlan. Hala ama yazarken dikkat ederim, kişisel yazamam çok fazla, ya eski bi sevgili okunur da üstüne alınırsa, ya bilmemkim okur da kırılırsa, ya şöyle olursa, ya böyle olursa diye. Hani yani düşüncelerimi aktarırım da, hayatımı aktarmam.

İşte o yüzden nikle yazanları çok iyi anlıyorum. Bir kere tanınmamak bir yazara büyük özgürlük sağlıyor, o inhibition denen naneden kurtulmak yaratıcı meyve sularını fokurdatıyor. Sonra dedim ya boş paranoyalardan uzakta oluyorsun, rahat rahat gönlünce yazabiliyosun. İster aileni çekiştir, ister adamlara bok at, istersen de her tür macerana gir. Ohhhh sefan olsun.

Ben de kişisel yazmak istesem, nik kullanmak isterim açıkçası. Yoksa böyle suya sabuna dokunmayan şeyler yazmam gerekir. E ben eski sevgiliye, yenisine, küstüğüm arkadaşa, küsmediğim ama kızdığım arkadaşa saydıramayacaksam doyasıya, ne anladım o günlükten. Kendime çok tanınmayacak bir uslup geliştirebilirsem, açacam valla bir anonymous blog, içimi dökücem. Sonra da kıs kıs gülücem "feyksin sen feyk feyk feyk!" suçlamaları geldiğinde.

Yalnız bi dakkaa... IP'den bulurlar mı kim olduğumu acaba? Bunu bi çözmem lazım. Ahahahah.

Hayır bi de arkadaşım, memleket Türkiye. Hangi babayiğit kadın adıyla sanıyla bi blog açıp, sevişme maceralarını anlatabilir? Ya da şöyle sorayım, en alakasız bloglara bile "sevişme" anahtar sözcüğüyle gelen insanların diyarında, bir kadın neden gözü dönmüş, ağzı tükürüklü abazaların kapısına dayanma riskini göze alsın? Ya da onlar olmasa, "orosssspppppppppuuuuuuu!" tayfası var. Niye muhatap olsun canım bi insan bunlarla, sırf nasıl seviştiğini anlattı diye. Sanki de İtalya'dayız, hepimiz Melissa P.'yiz anasını satayım. Lan rezil etmeden bırakırlar mı o kadını bu alemde? Hadi bir dürüst olalım.

Yani tamamen atıyorum, meşhur kadınlar bile kalkıp TV'de "heee seviştik, ne vardı y.rraam" diyemiyo, öyle ya. Sürekli bi özür dileme hali, bi böyle "seviştim ama evlenicez sanmıştım, yani aslında yoksa sevişmezdim, yo yooo aslaaaa" türü muhabbetler. Hadi leeeen! Ama işte diyorum size, burası Türkiye. Biz TV seyrederiz, o futbolcu bu mankenden ayrılıp, şununla çıkmaya başladı derler televolelerde. Biz kesinlikle işin içinde seks var diye düşünmeyiz, bu bize açıkça söylensin istemeyiz, söylenecekse de adam söylesin, kadın bekaret raporuyla çıksın ortaya falan isteriz. Çünkü biz bu futbolcu ve bu manken evde oturup, dividi falan seyrediyo, hadi bilemedin sürtünme yoluyla yüzeysel lise sevişmeleri yaşıyo sanmak isteriz. Böyle de saf, böyle de temiz, böyle de iki yüzlü bir toplumuz işte.

He bi de şu var, istediğin kadar modern ol, senin baban hayatta ise ve kendisini kalpten götürmek istemiyosan, adamcağıza pozisyon detayı vermezsin abicim. Pornocuların babaları herhalde her gün 8 tane Valium içiyor diye düşünüyorum zira bi kız babası, isterse deli gibi açık fikirli olsun, sevgili kızının sevişme detaylarını okumamalı. Yazık lan adamlara.

He neden bunları söylüyorum. Almış yürümüş bi feyk tartışması, nikli yazarlara bi ırkçılık, bi faşizanlık. Nedir kuzum bu insanların derdi nikli yazarlarla? Yok sen feyksin filan. Kardeşim nesi feyk? Yazıyo mu yazıyo, nasıl feyk oluyo? Sanki de yazan insan diil, bot. Ulen nası feyk, bi insan var başında, yazıyo. Baya baya gerçek işte.

Üstelik sanal ortamda hepimiz feyk değil miyiz? Yani şimdi ben iş ortamında göt karının teki olsam, ama bloglarda prenses periyi, sevgi kelebeğini oynasam kim bilecek? Kim kalkıp yalan bunlar diyebilecek? Yok mu böyle insanlar sanıyorsunuz sanal alemde? Bir dolu...

Bak, tamamen atıyorum tabi de ben mesela normalde küfür ederim sinirlenince. Tutuyorum kendimi sosyal platformlarda. Ciddi blogumda ve ff gibi, twitter gibi ortamlarda siktirsin yerine defolsun falan diyorum, sonra arkadaşlara gizli gizli sıçboksik diye direkt iletiler atıyorum rahatlamak için. Feyk miyim, evet bi anlamda. Zira ben de, oynuyorum aslında. Bu blog daha pek keşfedilmemiş olduğu için nispeten daha rahatım ama anonymous olsam yazacaklarımın binde birini yazamıyorum yine de. İçimdeki sanat aşkı, kendini ifade etme ihiyacı da kudurduğuyla kalıyor. Ne yapeceksin?

Neyse yani, demem odur ki böyle düşününce, hayatlarını olduğu gibi anlatan, kendilerini dizginlemeyen mahlaslı yazarlar hepimizden daha dürüst değil mi aslında? yani en azından olmadıkları birini oynamıyolar. Nesine feyk? Haa tut ki kafalarından atıp yazıyolar, eee? Yine de yalan yok, zira o zaman da fiction'a girer. Eh bu insanların da öyle bir hayalgüçleri varsa yine helali hoş olsun yahu. Aferin işte.

He yok ff'deki Hadise feykmiş. Amaaan olsun, ne olur. Ben mesela sevindim sansüresansür'e destek verdi diye, feyk o, sevinme dediler hemen. İyi de bana uyar her türlü. Gerçekse süper. Gerçek değilse de, alemle kafa bulmak için feyk Hadise hesabı açan biri, kalkıp da ciddi ciddi bir harekete destek veriyosa, duble super, çifte kaymaklı benim nazarımda.

Diyorum size... Kim gerçek ki şu sanal dünyada? Sahte bir dünyanın içinde gerçeklik aramak biraz safça geliyor bana. Takılmanıza bakın derim ben, kim ne istiyorsa da öyle yapsın. Feyk-gerçek, nikli- niksiz gibi salak saçma bi ayrım daha çıkarmayın başımıza, zaten yeterince var ülkede bin türlü ayrım, yalan mı?

Çamur atma ne olur!

2009-05-20T14:23:00.000-07:00

Çamur faydalı bir şey şu hayatta.

Çünkü çamurdan çanak çömlek yapılır. Adına da seramik sanatı denir. Mesela tornada güzel küpler falan yapabilirsin. Çanak çömlek sevmiyom ben, daha ekspresif bir insanım dersen, buyur sanat yap, heykeller yap mesela, o da olur bak.

Taamen atıyorum, çamur banyosu da yapılabilir mesela ama genelde, banyo yapmaya elverişli çamurlar, içindeki kükürtten ötürü, bozuk yumurta kokar. Bu nedenle ben şahsen tercih etmem, banyomu sade alırım.

Sonra arabalar sıçratabilir çamuru. Sıçratılan kişi için hoş olmasa da, sıçratan bundan vahşi bir zevk alabilir.

Ne bileyim, başka ne faydası var çamurun... Hee, mesela deyim olarak kullanılabilir. Özellikle art direktörler siyah fon üzerine, ince beyaz yazı içeren gazete ilanlarına genelde tavır koyar ve "ya yok, çamur gibi olur bu baskıda" derler.

Erkekler için hoş bi aktiviti olan çamur güreşi var sonra. Bana iğrenç gelmekle birlikte zannederim bazıları için bir fantağzi unsuru çamurlara bulanıp, güleşen kadınlar. Ben erkek olsam çikolata filan tercih ederim doğrusu, ne de olsa en azından temiz ve yenebilir bişey. Neyse, yani zaten ne zaman anladım ki erkekleri bu konuda anliim.

Sonra taamen atıyorum, kız çocukları evcilik oynarken çamurdan köfte yapabilirler. yalnız suyunu az tutmakta fayda var, yoksa ızgara köfteye benzemez, dolma içi olur.

Uzun lafın kısası çamur faydalıdır, eğlencelidir. Ama limitasyonları vardır.

Çamurdan, taamen atıyorum, insan yapılamaz mesela.

O yüzden "Maymun muyuz la biz!" diyenlerin, çamur olduklarını gayet gönül rahatlığıyla kabul etmelerini kafam basmıyor. Sanki maymun kötü de, önerilen alternatif, üstün bir yaşam formu.

Ben şahsen maymun olmayı yeğlerim. En azından canlı bişey. Beyni filan var.

"I see no good reasons why the views given in this volume should shock the religious sensibilities of anyone." (Bu kitapta sunulan fikirlerin, herhangi birinin dini duyarlılıklarını zedelemesi için hiçbir sebep göremiyorum) --- Darwin, The origin of species önsözünden, sene 1869.

Evrim konusunda değilse de insanların hoşgörüsü konusunda yanılmış Darwin. Savunduğu evrim teorisi yüzünden Darwin'i bir kapağa koyamadılar, olsun, Ida kapak oldu ya.

Darwin'in 200. yılında, ne güzel bir doğum günü hediyesi!

SansüreSansür Yay! Hareketi

2009-05-10T14:46:00.000-07:00

Yay! Hareketi, adı üstünde, yaymaktan geliyor. Sanal ortamda, gerçek hayatta, elimizden geldiğince tepkimizi yaymak anlamını içeriyor.
Bu doğrultuda, elimizde çeşitli malzemelerimiz ve yönetmen arkadaşımız İlkay Kopan’ın çektiği videolarımız var. 11 Mayıs itibariyle, videolarımızı, manifestomuzla beraber bloglarımızda yayınlayarak, ortak bir mesaj vermeyi hedefliyoruz. Aynı gün, aynı mesajla ortaya atılarak kamuoyunun dikkatini çekmeyi amaçlıyoruz.
(Viral malzemelerin hepsine ulaşmak ve indirmek için tıklayın.)

SansüreSansür - 01 from adboy on Vimeo.

SansüreSansür - 02 from adboy on Vimeo.

Öte yandan, videolar ve banner’lar sanalda yayılırken, gerçek hayatta da boş durmuyoruz tabii ki. Tepkimizi internetten çıkarıp, dışarıda da göstermek için poster ve sticker gibi malzemelerimizden faydalanacağız. Amaç belli: Sansür, her yerde karşınıza çıkabilir. Malzemeler de bu doğrultuda hazırlandı, boşlukları malzemeyi kullandığınız yere göre yazabilirsiniz.

SansüreSansür - 03 from adboy on Vimeo.

SansüreSansür - 04 from adboy on Vimeo.

Örneğin, posteri bir restorana astınız, boşluğu “Bu restorana erişim engellenmiştir” şeklinde doldurabilirsiniz.Bu fikirden hareketle aklınıza yeni bir malzeme fikri gelirse, atış serbest. Neler mi olabilir? Tribünlerde “bu tribüne erişim engellenmiştir” pankartı açmak olabilir, yine mecrasına uygun mesajlarla amerikan servis, tişört, bardak altlığı, föy, stensil gibi daha pek çok şey olabilir, bundan sonrası hepimizin hayal gücüne kalıyor aslında.
Sizden tek isteğimiz, bu malzemeleri kullandığınızda ya da gerçek hayatta karşınıza çıktığında, hemen bir fotoğrafını çekip, nerede olduğu bilgisiyle birlikte bize göndermeniz. Hareketin ne kadar yayıldığını görmek ve fotoğraflarla sitemizde sergilemek istiyoruz.

SansüreSansür - 05 from adboy on Vimeo.

Kısıtlı sayıda malzeme elimizden bulunuyor. Bir süre için bize yazarak malzeme temin edebilirsiniz ya da doğrudan bu sayfadan indirip, kendiniz basabilirsiniz.

Her gün bir avuç TV iyi gelir!

2009-04-21T14:16:00.000-07:00

Ahahaha, başlığa bakıp da eğer ki, "TV seyredenlerin azması" konulu bir yazı gelecek sandınızsa hemencecikten hayallerinizi yıkmak isterim. Zira değil, o bağlamda TV afrodizyak değil, olsa olsa notenkyudizyak olur. Hangi çift TV seyredip gaza gelmiş ki şu hayatta şaşarım. TV dediğin seni sıfır beyin ve vücüt aktivitisine bağlayan bi cihaz neticesinde.

Hem gaza gelecek olsalar da seçenek ne? Taamen atıyorum, hiç öpüşmeyen ve süreli melul melul bakışan Türk dizisi aşıkları mı, yemekteyiz'deki sekşuil ve sekşuil olmayan gerginlikler mi, var mısın yok musun'daki kutu açmalar mı? Düşündüm de komik aslında: "Ay ay ay kutu açıyo. Mavi çıktı. Benim de kutumu açsana Necdettt!"

Hahay kendi kendine eğlen kampanyam çerçevesinde kendi kendime eğlendim, evet.

Neyse, ben konuya döneyim, ya da daha doğrusu konuya bi geleyim. Deminden beri etrafında dönüp dönüp dağılıyorum ki bunu şu anda bile yapıyorum bence. Sus kızım kereviz, konuya gel. Geldim anne. Kendi kendime kişilik bölünmesi yaşadım bak. Kiminle yaşıycaktım ki kişilik bölünmesini zaten? Kendi kişiliğimle fıratın kişiliğini bölmem saçma olurdu. Ay suuus! Tamam. Bak gene...

Neyse efendicaazıma ne söyliim, şindi TV afrodizyak diyorum ama aslında kastettiğim obje olarak TV değil tabii. "ooo bebeğim, LCD'ye bak, şok seksiiii! En iyisi sevişelim" değil yani durum. Kastettiğim ve ısrarla varamadığım nokta, TV'da yer almanın insanlar üzerindeki afrodizyak etkisi.

Yani taamen atıyorum, 10 üzerinden 5 buçuk hadi bilemedin 6'lık bi kızımız olsun, bu kızımız gerçek hayatta uyuz erkekler tarafından "emeeen, 6 o ya geç, bak burda 6.25'lik var" diye geçiştirilecek, hakkı yenecektir. Oysa 6 da çok fena diildir, çirkin sayılmazsınızdır. Ama işte bu kızımızı TV'ye çıkarıp (sinema da olur illa TV demeyelim), zorttirik bir dizide oynatırsak, o 6,25'e tav olan adamlar bu kıza methiyeler düzmeye başlayacak, mutlaka beğenilecek, aşık olunacak bir yanını bulacaklardır. Güzel değilse farklı çekicilik, o değilse şirinlik, o değilse masumiyet, o değilse komşunun kızılık. Ulen hıyar, ne bakmadın o zaman bu kıza, bu kız senin komşunun kızıyken gerçekten?

Yok mu örnek etrafında fırat mesela sorarım sana! Vaaar... Tv'de bi dolu vasat insan, normalde dönüp bakmazsın bile belki,sokakta ondan yakışıklısı, güzeli gırla ama TV'de ya fanlar seksapelden ölücek. E, bu afrodizyak etki değil de ney?

Hayır yani, illa isim istiyosan onu da veririm bak. Al sana Tara Reid. Ne şimdi bu kız? Güzel mi? İyyy.... Veyahuuuut, al sana Gerard Depardieu. Tamam süper şahane bi oyuncu da allaaşkına yakışıklı diye gelmesin kimse bana. Ama geliyolar, gelen oldu yani. Hee daha sayarım ama saymak istemiyo canım. Türklerden de var misal, ama saymıcam adlarını, ne cevap hakkı doğurcam onlara be. Ama var. Sizi temin ederim firat, var!

Yani demem odur ki, evde kaldıysanız üzülmeyin. Çöpçatanlarla uğraşcağınıza, bir gidin bir şekil TV'ye çıkmaya bakın. Bi kapağı attıktan sonra sizi de seksi bulanlar, sizinle evlenmek isteyenler, size aşık olanlar çıkacaktır. Zira Tv'nin değil ama TV'de görünmenin bir afrodizyak etkisi mutlaka vardır.

Böyle yani. Böyle düşünüyorum ben. Taamen de atıyorum tabii.

Soooy un perdadoooooorrrrr!

2009-03-30T08:58:00.000-07:00

Friend feed'e beni bulastırdın ya firat, alacağın olsun senin. Ömürümü yedi. Facebook meysbuk bakmaz oldum varsa yoksa ff. Hem sanal, hem gercek hayatim sekteye ugradi resmen! Yok onu like et, yok buna comment yaz, yok buna link ver. E noldu sonunda? FFholic sitesine gore en aktif 300. ff'ci olmusum. Iyi mi bu simdi? Hayır tabii ki.

Utanıyorum kardeşim bu kadar aktif, dinamik ve de heyecanlı olmaktan. Sanki biri baksa, kınayarak basını sallayacak ve taamen atıyorum "get e layf sista!" gibisinden bi şeyler soyleyecek ve bana bir bocek, bir lozir muamelesi yapilacak. Cunku o kadar aktif isem sanalda, bir yerlerde (misal gercek hayatta) daha az aktif olacagim da sağlikli bir varsayım diyebilir miyiz? Diyebiliriz bence, dedik bile. Tum bunlarin yanında ota boka atlayan, sazan da denecek, ay bi sus be kızım denecek, gercek hayattaki gevezenin sanal tezahuru mu oldum yarappim ben. Üüüü hele ki bu secim vesilesiyle, oyle cok konustum ki, topla toplayabilirsen.

Hayır yani, taamen atıyorum bir sure aktif olmamayi dusunuyorum mesela bazenleri. Elimi etegimi cekeyim, sadace blog yuklemesi yapayim, comment'lere bulasmayayim. Fakat sonra bu plani yapiyor olmanin icerdigi psikopatligi fark edip, irkiliyorum. Kime ne di mi? Ama yok sanki insanlar bakacak ve cık cık cık sesleri yankılanacak evlerde... Korkuyorum çok.

- Deniztan'ı gördün mü, 300. olmuş?
- Ne 300. mü? Yazıııık...
- Yaaa yaaa...
- Vah vah vah, ailesi ne kadar üzülüyordur kimbilir.
- Sorma...
- Hayır yani bi de çok eski de değil ff'de...
- Aaaa deme yahu!

Çok fena çok. FFholic yasaklansın kardeşim. Niye beni bu kadar rencide ediyonuz? Deliyim ben belki, ne biliyonuz ki. Hem kuul bi insanım ben gerçek hayatta, geveze diilim hayır. Bunlar asılsız ithamlar! Herkesin gizli bi şeyleri coşuyo sanalda, benim de içimdeki geveze coşuyo napiim.

Firat bi şey de şunlara, bana geveze demesinler. Hayır geek diilim ben! ühühühühü. Yaktın beni uleayyyn firattt!

Tilki tilki saat kaç?

2009-02-11T17:04:00.000-08:00

Kafamda bin tilki var yahu. Gerçekten bak. Hepsi de tavuk peşinde, ortada tavuk yok. Kriz var çünkü, piyasadaki tavuklar azalmış, yetişemiyolar talebe. Bu tilkilerin %30'unu işten çıkarmayı düşünüyorum bak, demedi demeyin.

Hayır bi de tilkiler durup durup, tavuk bulamayınca mızmızlanıyolar kafamda. Yok efendim, bu niye boyleymis, şu niye oyleymis, bu niye boyle yapmis. Bi sittirin gidin be, beyin birakmadiniz kafamda.

Taamen atıyorum da neden insanlar kurmadan duramaz? Bi boş bırakmaya gelmez bunları, anında binbir senaryo yazılır. Her şey harikadır, asayiş berkemaldir, sonra hayal gücünün o gariiiip derinliklerinde uyuyan canavarlar (nami diger tilkiler) seni ele geçirmeye başlar. Bi salak söz, bi salak bakıştan o biçim fantastik senaryolar yazarsın. Neden ama? rahat dursana bi hayal gücü, deli mi sitti seni, yerinde duramıyon. Bu beyin denen nane, gri hücre falan değil, Monsters INC. mübarek.

Öf.

Söyleyin şunlara sussunlar.

Ayışığı sonatı

2009-01-13T16:56:00.000-08:00

Çocuktum ben bi zamanlar. O zamanlar anneanne konsept olarak bana çok büyük, çok yaşlı bi şey gibi gelirdi. "Ananem yaşlı, ya ölürse" diye düşünür, korkardım bazen. Sonra kendi kendime "ohoo nerden baksan bi 10 sene, 15 sene daha yaşar, korkma" derdim. Meğer 10 sene dediğin ne kadar az bir zamanmış, ne çabuk geçiyormuş meğer.

Bugün 13 Ocak. Yani anneannemi kaybedişimin 2. yıldönümü... "10 sene daha benimle" diyişimin üzerinden belki 25 sene geçmiş....

Ah be anneannem...

Anneannem piyanistti benim, öğretmendi, sanatçıydı. Benim anneannem bilgisayarda 'tetriks' oynardı. Çağı yakalamayı bilirdi. Günde 2 paket Maltepe içerdi. Poker oynardı, kumarbazdı. Rusya'da büyümüştü. Benim anneannem gençliğinde Rusya'da paraşüt kulesinden atlamıştı. Benim anneannem bir dönem kadınları askere aldıklarında, askerlik yapmıştı. Küfürbazdı anneannem. Lazdı. Karadeniz kadınıydı. Türkçeyi aksanla, lazca ve rusça kelimelerle konuşurdu. Güzeldi. Tatlıydı. Deli gibi güzel peynir tava yapardı. "Ben briç oynamayı biliyorum da bir tek konuşmasını beceremiyorum" derdi. Komikti. Meraklıydı. Benim anneannem hayatı boyunca hiç durmadı, kimseden bir bardak su istemedi. Enerjikti anneanem. 65 yaşında dut ağacına çıkardı. Aşıktı. Dedeme gözleri parlayarak bakardı. Bana masal anlatırken uyuyakalırdı. Nevi şahsına münhasırdı. Benim anneannem benimdi.

Benim anneanem artık yok. 2 senedir fiziksel olarak yok. Ondan öncesinde de, hayatta her şeyi kendi başına yapan, o hayat dolu, o enerjik güzel kadın, "ben kalp krizinden öleyim, yatalak olmayayım" diye dualar eden canım, 5 senedir bitkisel hayatta, uyuyordu evimizde. Allahın belası parkinson.

Tam 7 senedir, bitanecik anneanneme sarılmadım. Zaman derler, her şeyi geçirir, düzeltir. Yok be kardeşim, 7 senedir onu düşünmediğim bir gün yok. Anneannemden bahsederken sesimin titremediği bir an yok. Eski fotoğraflara bakıp gözlerimin dolmadığı bir zaman yok. Özlem denen şey zamanla geçen bir şey değil ki anasını satayım, özlem zamanla doğru orantılı artıyor.

Hep detaylar var aklımda, o kadar net ki. Fotoğraf gibi karşımda gözlerimi kapatıp düşündüğüm zaman. Anneanemin kıvırıp elbisesinin koluna iliştirdiği mendili. Anneannemin makosen ayakkabıları. Evinin mutfağındaki yeşil emaye masa. Ankara'dan bizi ziyarete gelmelerinin sonrasında Varan otobüsüne bindirip el salladığım an. Anlattığı korkunç, kırmızı başlıklı kız hikayesi. Pembe geceliği. Kahverengi parlak gözleri. Kısacık saçları. Peynir tavası. Yassı kadayıfı. Aşuresi. Hatta aşurenin içine nardan düşen karıncalar. Hastalığı başladıktan sonra, henüz o derin uykuya dalmamışken hatta ondan çok kısa bir süre önce, bilinci kapalı şekilde hastaneye götürdüğümüzde, tam ümidi kesmek üzereyken, ertesi gün gözlerini açıp bize baktığı o an. O kısacık tek an.

İki senedir 30 yaş krizindeyim diye dolanıyorum etrafta. Yalan aslında. 30 yaş krizi değil, 2 senedir ananem yok benim. İnsanın anneannesinin ölmesi, bir dönüm noktası hayatta. Artık kimsenin torunu olamadığında, büyümek denen boktan nane kafana dank ediyor işte. 30 yaş hikaye...

Çocuk olmak güzel şey. Anneannen öldüğünde ediyorsun en büyük vedayı çocukluğuna.

İnançlı bir insan da değilim ki, tekrar göreceğime inananayım, tekrar sarılacağıma, tekrar öpeceğime. Tek avuntum, anneannem gibi bir kadının benim anneannem olması. Onu içimde taşıdıkça, beni ben yapan şeylerin hepsinde onun yanımda olduğunu hissetmem. Ben bugün böyle bir insansam, anneannem anneannem olduğu içindir diyebilmem. O zaman sanki daha kolay başa çıkıyorum yokluğuyla. O zaman sanki yokmuş gibi olmuyor, hala benimleymiş gibi hissediyorum. Ama bazen ne yapsam vuruyor, özlemek. Çok pis vuruyor.

Çok düşkündüm ben anneanneme. Çok. Karşılıklı düşkündük birbirimize. Hayatta en çok istediği benim çocuğumu görmekti, olmadı işte, geç kaldım.

Anneanneme bir kere demiştim ki: "Anane, ben adamlarla geçinemiyom, çocuk da istiyom napcaz, yapcam artık bi çocuk, olur mu?" Düşündü biraz dedi ki: "Tamam da deden bozulur biraz, gözleri görmüyo nasılsa, bi arkadaşını getirir tanıştırırsın kocam diye, hallederiz." Böyle de cingözdü işte benim anneannem.

Peki ama tamamen atıyorum da ne olurdu, yapsaydım hakikaten o dediğimi, çocuğum olsaydı, tanısaydı o da o güzel kadını? Nolurdu, zaman donup kalsaydı? Tamamen atıyorum, Ankara'daki evde dursaydı? Kuğulu Park'a götürseydi anneannem beni elimden tutup... Tamamen atıyorum, gençliğinin Rusya'sına gidebilseydik beraber, hep istediği gibi? Görebilseydi büyüdüğü evi? İnterneti ilk anlattığımızda demişti ki: "Acaba, mesela dünyanın bir ucundaki bi resitali ben burdan canlı izleyebilir miyim bu internet ile?" Yok demiştik biz, nereden bilirdik, kadının bu kadar öngörüşlü olduğunu, gerçekten bir gün bu dediğinin olabileceğini? Nolurdu görseydi bugünleri, Mozart çalan küçük Japon veletleri izletseydik ona Youtube'dan?

Tamamen atıyorum ama nolurdu, gerçekten nolurdu benim ananem ölmeseydi?

Bugün 13 Ocak. Bugün anneannemi kaybedişimin 2. yılı.

Ah be ananem. Sensiz ne yalnızım.

Anneannem, annem, ben... Mersin, yaz '99.

Feysbuk sorunsalı veya kişinin status durumları

2009-01-06T04:04:00.000-08:00

"Thomas Khomas is çok kötü"
6 Comment:
'A neyin var canım?' (Daha önce ne bir mesaj atardı bu, ne de herhangi bir telefon muhabbbeti)
'Geçmiş olsun, hastamısın yoksa?' (Hem soru ekini ayırmıyor, hem de ne olduğu hakkında düz bir mantık yürütmüş kendileri.)
'Kuşum nooldooo?' (Hah, en hazetmediğim yorumlardan biri. Bunlardan genelde uzak durmalı!)

Neyse bu 3 yorumda keselim, yoksa yavaştan sinir katsayım tavan yapacak. Böyle bir başlangıç yapmamın sebeplerini biliyorsun tabii ki Deniz'ciğim. Feysbukk geldi geleli ortaya çıkan bu yapay, ne idügü belirsiz insaniyet belirtileri veya arkadaş canlısı, hafif kedi misali yavşama örnekleri yüzünden son zamanlarda pek bir tiksinir oldum feysbuktan. Yani taamen atıyorum, feysbuktan çıktım diyelim, acaba hayatımdan ne eksilir? Cevabı da hazır aslında, hiçbir şey.
Yani yine taamen atıcam, hayatımdan blogum çıksa, elmamaltımşiftimi kapatıp gitsem inan çok üzülürüm. Ama bu feysbuk öyle mi? Çıkar hayatından bakalım neler olacak?
O zaman şöyle yapalım ve feysbuktan tamamen gittikten sonrak neler olur ona bakalım bi.

Ama öncesinde şunları söylemek istiyorum çünkü bu kadar büyük bir değişimin nedenlerini irdelememiz lazım.
Vaktinde, henüz internete yeni başlamışken, mirc, icq gibi programlar vardı hatırlarsan. Oralarda bambaşka nicklerle, kendimden umulmayacak cümlelerle insanlarla konuşur, onları her daim tavlardım. Yani taamen atıyorum, eğer kendi isimle chat yapıyor olsaydım inan bu kadar ilgi çekeceğimi sanmıyorum. Velev ki bir gün yaptım bile. Ama etkisi sıfır olduğundan hemen diğer muhteşem, içinde entelektüel parçacıklar barındıran nicklerimle ortalığı kasıp kavurmaya başladım. Hatta insanlarla falan da tanıştım bayağı, ama sonra ne olduysa bir daha görüşmedik. Dediğin gibi sanal alem yalan alemmiş. Gerçekte görüştüklerimin şu an isimlerini sorsan inan bi şey hatırlamam.

Neyse, sadede gelicek olursak eğer, vakti zamanında insanların tüm kimliklerini saklayıp, kendileri hakkında özel bir şeyler söylemeyip, tamamen farklı davrandığı beş yıl öncesinden günümüze olan bu değişikliği anlamlandıramıyorum. Yani taamen atıyorum, feysbukta insanlar ya tuvalette sçarkenki fotoğraflarını da koymaya başlasalar nolcak o zaman? Tamam sonuçta bana giren çıkan yok, benimkisi sadece merak. Yani yaşantılarının her türlü anlarını, dakikalarını, özel olan ne varsa (evlilik fotoları, doğumgünü, eğlenceler, çocuklarının fotoğrafarı vs.) koyan bu insanlar özel hayatlarını bu kadar ifşa etmeye ne zaman karar verdi?

Sırf bu değil tabii ki;
Hiç görüşmediğin, görmediğin, seni aramayan insanları düşün bir de. Yani bir fotoğraf koyuyorsun ve akabinde bu insanlardan yorumlar gelmeye başlıyor. 'Ay çok tatlısın' 'Şeker görüşelim ya, hiç aramoosun!", "A burası hani zobarak yaptığımız yer diil mi?" vs vs. Feysbuk sosyalliği de nereye kadar kardeşim?? Sen beni hiç arama sorma, sonra herkesin gördüğü fotoğraflara yorum yaz ki insanlar onunla arkadaş olduğunu anlasın. Valla taamen atıyorum, deseler 'olm alem göt olmuş" diye inanmazdım, ama gerçekten de sanal alem bi'garip alem olmuş.

Peki şuna ne dersin Denizcim? Senin ne bok yediğini görmek için senin arkadaşlarını ekleyenler vardır muhakkak. Öyle değil mi? Valla benim vardı öyle bildiğim kadarıyla. Benim arkadaşımı ekleyip, neler yaptığımı görmek için ekleyenlerden tut, listemdeki kızların fotolarını görmek için cebelleşenlere kadar bir dolu mal var etrafta. Neyse ki bunlara izin vermemek için gerekli önlemleri aldım ki, millet kişisel mastürbasyonunu yaapamıyor böylelikle.
Bir de kişinin o hangi ruh halini gösteren 'status' mesajları! Valla kusura bakma Denizcim ama gerçekten en kıl olduğum mesajlardır bunlar. Bunlar arada İngilizce olur ki tadından yenmez.

Bir de tabii ki, gerçek hayatta yüzüne söyleyemediklerini mesaj yoluyla söyleyenler vardır. Yani sonuçta karşılıkla konuşunca sana söylemediklerini (çünkü götü yemez) mesaj yoluyla anlatmaya çalışanlar. Eskiden mail vardı şimdi feysbuk. Daha pratik çünkü. Bir de hiçbir şey söylemeden seni bloklayanlar. Bunlar tam bir psikopattır bence. Blokladın da noldu tarraamm? demek geliyor insanın içinden. Sonuçta ben seni gerçek alemde görmeyecek miyim? Görcem. Ee o zaman?
Ha bak aklıma geldi şimdi. Geçen seneydi, eski arkadaşlarımdan biri, (sonra kötü mü ne olmuştuk bununla eften püften sebep yüzünden) kavfa ettikten sonra beni blokladı tabi hemen:) Sonra status mesajı yazmış 'fırat diye bir arkadaşım yok benim bla bla' diye. İnsan sormadan edemiyor: Biz senle sanal arkadaş mıyız kardeşim?? Adam gibi çıkıp karşıma konuşsana!

Velhasıl kelam, feysbuk gibi yerleri pek kaale almamak lazım. Yani taamen atıyorum, feysbuk kapansa, işte erişim yasaklansa falan inan ne kampanya yaparım ne bi şi. Çünkü tamamen gereksiz, insana fotoğraf albümü bakma alışkanlığı kazandırmak dışında bi şey vermeyen saçmasapan bir site.

Peki niye mi hala ordayım? Ne bilim? Alışkanlık işte. Sigara içmek gibi bir şey. Mouse tiryakiliği sadece.

yılbaşı raporu

2009-01-02T16:53:00.000-08:00

Efenim, 2009'a da girdik, bir badireyi daha atlattik. simdi bi de sevgililer gunu'nu atlattik mi, rahatiz bi sure. sonra uzunca bi sure bi sey yok. 23 nisan, 19 mayis falan o kadar germez beni misal.

simdi efenim, seneye nasil girersen oyle gecermis diyorlar. ben aldigim ickilerin neticesiyle seneye uyuyarak girmis bulunuyorum. bu durumda 2009'da da uyuyacagim sanirim. aman ne degisik. hayir yani taamen atiyorum, bi kere de soyle transa gecmis halde senaryo yazarken falan girsem de bi boka yarasa. bari uretken bir yil gecirirdim, hep uyumak hep uyumak... nereye kadar?

yılbasi gecesine takribi 3 hafta kala bunalima girdim ben sahsen. ne yapacagim yareppim, ne yapacagim, yoksa yalniz mi girecegim diye kendimi paraladim. cevremdeki herkes mutlu mesut, sevgilileriyle planlar yapiyordu. benim ise 3 gun oncesine kadar bi planim bile yoktu. iste o zaman, sevgilinin faidelerini bi kere daha anlamis bulundum. hmm dedim, sevgili denen cisim istese de istemese de yilbasinda seninle olmakla, seni eglendirmekle yukumlu bi varlik, ne hos ve de pratik. hmm dedim. bu sevgili olayi iyiymis, bir ara ben de deneyeyeyim. ama tabii 3 gun icinde kimse ile sevgililik mertebesine erisemedigimden, yilbasina arkadasin evinde girdik. neyse ki bana acidi da davet etti. sonra da dedigim gibi alkol alercisi oldum ve uyukladim. püüü. git bi bisey yap, bi gobek at en azindan salaaah.

efendicaamiza ne soyliim, bir de soyle bir gozlemim oldu ki, yilbasinda herkes once mutlu olmakla mukellef ve fakat sonrasinda hep gerginlik cikiyo. cevreme bakip da kavga eden sevgilileri gorunce, hmmm dedim belki de o kadar iyi bi sey diil. misal ben en kotu ihtimal kendimlen kavga edebiliyom. hıhı evet.

biz baska neler mi yaptik? sessiz sinema oynadik mesela. firatcim cok beceriksiz cikti. bu arada, karsi ekibi iptal etmek icin onerecegim filmler var sizlere. soyle ki: mufreze, kinali yapıncak, gırgırıye de senlik var, yetimhane. evet... cok kazık sorarım ben sessiz sinemada. boyle de bi insanım, korkun benden. ha bi de karsi ekip annatamam diye bana iffet'i sordu, ulan iffet'i anlatmakta ne var, bi sahneye bakar, ki hemencecik o araba sahnesini canlandirdim. hahay kaçın kurrasıyım ben firat, kaçııın?

sonra adriyana lima dediler. bi dansoz bilem goremedik. buna uzgunum. dansozleri severim.ayrica tombala da oynayamadık. buna da baya sarsildim. aslinda tombala cok salak bi oyun, niye sarsildimsa. taamen atiyorum bi tabu cok daha efektif eglendiricilik bakimindan. gerci onu da oynamadik, cunku yoktu.neyse ki kırmızı don eksik kalmadı. neyse ki.

bi de piyango ciksaydı tam olcaktı. ama biletim yoktu, çıksa da haberim olmazdı. hı? ne dedim ben?

netce itibariyle, eglendik yilbasinda.

2008 hos bi sene degildi. 2009 da su ana kadar cok carpici degil. neyse bi sans daha vereyim bakalim. belki degisir.

Ah Albırt Vah Albırt!

2008-12-29T08:08:00.001-08:00

Taamen atıyorum Denizciim seninle bir fotoroman yapsaydık kesin yukarıdaki gibi bir şey olurdu, bak sesli düşünüyorummm.

Bastırılmış kıroluk ve shakira uzerine...

2008-12-27T17:03:00.000-08:00

Shakira'yi seviyorum. Hos kiz, iyi kiz. Ayrica da ben bi meshur seveceksem, sadece sahnedeki personasiyla degil, gercek hayattaki hal ve tavirlariyla da seviyorum. ve bu kiz, bak buraya yazıyorum, cok seker bi kiza benziyi. Misal madonna'yi ben sahsen o kadar sevmem. tamam tabi basarili bi insan ama sex mex diye kitaplar, kabalalar, şunlar bunlar... sanki konuşacak pek bi şey bulamazmışız gibi geliyo. biraz intimideyting derler ya, ondan işte kendisi.

Halbuse şakire oyle mi, ismi bile bizden. kolombiya'dan kopmuş da gelmiş, akdenizli sayılır. sonra lubnan mubnan, gobek dansi... bence mesela beraber fasila gidebiliriz onlan. egleniriz de. madonna'yla gitcek olsak, yogam var der kaçar bence. yahut bu yiycekler koşer mi aceba der, ki koşer olmazlar eminim ki, fasilda ne koşeri.

Neyse efenim, şakira boyle sevdigim, ozunde iyi bi insan oldugundan, arkadasimi desteklemek babinda, konserine gitmek istemistim ben. ama cevremdekiler beni asağıladılar, benlen dalga geçtiler. kiro kiroooo diye etrafimda kahkahalar atarak donduler. ben de gitmedim, utandim. halbuki sahne performansi da iyiymis kızcagizin ve gidenler cok da eglenmis.

yani evet, bazen kirolaşıyo olabilir, taamen atıyorum, kendini araba yagina bulayip gobek atmasi falan hos gelmiyor olabilir bazilarina ama hangimiz kirolasmiyoruz ki zaman zaman?

ay yani, gercektennn ben sıkılıyorum surekli boyle intellekçuel bi kişi olmaktan, alla sizi inandırsın. surekli akıllı laflar etmek zorunda mıyım ben yahu? ahahahay!

bazen mesela taamen atıyorum, boyle ciddi ciddi dururken, birden "buralara yaz gunu kar yagiyooor canim, ölene kadar seni bekleyeememmmm" diye naralar atasım geliyor, ki
bazen bunu yapıyorum. ozumdeki kiroyu, kapi gicirtisina oynama istegini daha fazla bastiramiyorum. tabii sonra cevremdeki ciddi insanlar beni ciddiye almakta zorlaniyor ama yani, sonucta, cok da fifi yani aslinda. hayır yani bastır bastır nereye kadar...

hem ne var, hayati bu kadar ciddiye alıcak? ne var yani, shakira konserine gitsek? kiro miro, kiz ne guzel gobek atiyo, şarkıları da cok eglenceli. bak yani, "lucky that my breasts are small and humble, so you dont confuse them with mountains..." bak bak bak, ne kadar esprituel bi kiz, ne hos iste.

Nedir yani? Hep derin ve sey mi olcaz canim? hep mi gizli gizli seyretcez yemekteyizleri, bachelorlari? Tamam tabii ki seyrediyoruz, tüm o çok derin ve bazen anlaşılmaz filmleri... sonra bunlari tartisiyoz, "ooov bebeğim, elimin çizgilerini hisset" falan diyoruz. ama sahsen ben kendim, sonra gizli gizli bachelor falan seyredip egleniyom. hatta utanarak itiraf ediyorum ki, bu tip sovlarda kavga cıkınca daha da cok hosuma gidiyor, egleniyorum. yarappim ben yoksa gizli kiro muyum? buyuk bir kisilik catismasi icindeyim.

üüüüffff sıkılıyorum vallahiiii... kiro in the closet olduk resmen. ama bu neyin kasmasi yani nolcak az biraz hafif, sabun kopugu seylerden de hoslansak? hep caz dinleyip, karanlik filmler seyretmekle hayat mi gecer beeeeeeeeaaaaaaaaaa!

gideyim de bi gobek atayım ben.

Bazı kadınlar...

2008-12-23T17:00:00.000-08:00

Bazı kadınlar var ki, bende bir alacakaranlık kuşağı etkisi yapıyor. Hayır yani, bunlar kadınsa ben neyim ya da ben kadınsam bunlar kim diyorum. Sonuçta kendimin normal kadın olduğuma bunların ise manyak olduğuna karar veriyorum. Ya da süperkahraman türevinden, mutant falan bişeyler bunnar. Level 25 mutant.

Hayır efendim, bu kadınlar, güzellikleriyle beni dumura uğratanlar değil, bunlar kod adı olarak FHBKG kısaltmasını kullanacağım kadınlar, yani Fönü Hiç Bozulmayan Kadınlar Grubu.

Bu fhbkg'cilerin isminde fön geçiyor diye, marifetleri sadece fön sanmayın. Taaamen atıyorum fön sadece bir örnek, öyle ele alınız. Bunların başka özel güçleri de var.

Şimdi ben özel üniversite kökenli olduğumdan, fıratcım, bunun iki etkisi var biliyon. bir sen beni salak sanıyon, iki bu kadınlardan bizim okulda çok vardı haliyle, o yüzden iyi bildiğim bi konu.

Şimdi bu fhbkg napar? Fön çektirir. Ben yani normal kadın, ben de fön çektiririm. Buraya kadar bir fark göremiyorum. Ya sonra? Sonra terlerim, yağmur yağar, ne bileyim hava nemlidir, fön 2 saat içinde bozulur. Fhbkg'de ise o fön tek tel oynamaz! Hayır efendim! Milim değişmez. Yağmur yağsa, o fön öyle kalır vallahi billahi.

Taamen atıyorum mesela, kar yağar di mi? Etraf çamur, kan gövdeyi götürüyo. Tabi benim ayakkabılar çamur içinde. Neden? Çünkü normal bi insanım ben. Ama bu süpergüçlü fhbkg, ayakkabısına çamur bile sıçratmaz.

Ispanak yer, dişinde yeşil bişey kalmaz.

Nezle olur, burnu akmaz.

80 derece sıcakta, bir damla terlemez.

Topuklu ayakkabılarla ayağı ağrımaz.

Makyajları bozulmaz, rimelleri akmaz, rujları çıkmaz.

Mideleri bozulmaz. Sarhoş olsalar mesela, asla kusmazlar eminim. Kussalar da minik kelebekler kusuyodur bunlar, aşağılık yemek artıkları diil.

Ay yeter, manyak ettiniz beni be, üzerinize bi şey dökün istiyorum. Tüm fönü bozulan normal kadınlar adına ahım var bak çok fena, buraya yazıyorum.

Adımız çıkmış pornocuya...

2008-12-18T17:02:00.000-08:00

Madem öyle değinelim biz de bu konuya!

Şimdi efenim, bilen bilir, porno olayına (gizli kamerayla, insanların rızası alınmadan yayınlanan görüntüleri kast etmiyorum, bildiğin sektör pornoyu diyorum) karşı değilim, lazımlıklı bir müessese kesinlikle. cinsel frastrayşindan kurtulmasını sağlıyor bazı bünyelerin. bi de cinsel eğitim bi yerde. ha tabi, taamen atıyorum, erkek arkadaşımın 1000 filmlik arşivi olsa, endişe etmem mi, ederim, ayrı.

Şimdi tabii ki kadın - erkek her insan gibi biz de gençken pornoya maruz kaldık. sağolsun erkek ağırlıklı bir liseden geliyor olmak da bu konuda yardım sağladı. yalnız, öncelikle muhafazakar arkadaşlara belirteyim, sapık olmadım. tecavüzcü de olmadım. sokaktan geçen adamların popolarını ellemem mesela. hem de tüm porno ve küfür kültürüme rağmen. sosyal mesajımı da verdikten sonra konuya geleyim.

tamam, dedik ki porno cinsel eğitim sağlar belden aşağı konuları konuşmanın pek bi ayıp olduğu ülkemizde. hadi günümüzde kadın ve erkek rollerinin nispeten daha doğal olarak betimlendiği amatör konsepti de var ama eskiden pek yoktu. şimdi düşünüyorum da 80'lerdeki pornolara maruz kalan bizim gibi bir kuşak var ki, özellikler erkekleri çok büyük hayal kırıklığı yaşamış olmalı olayın gerçeğine maruz kalınca.

mesela bizim ayu arkadaşların sınıfa getirdiği ilk porno deneyimimizde 5 jartiyerli hemşire ve bir doktor çeşitli ameliyatlar yapıyorlardı. tabii biz kızlar olarak "iyy iğrenç" diyip, ellerimizle yüzümüzü kapatıp, parmak aralarından çaktırmadan baka baka sınıftan kaçmıştık. 40 ayu ergenle sınıfta oturup hemşireli porno seyredecek halimiz yoktu takdir edersiniz ki. ama bence biz de merak etmiştik bu ne acaba diye. ne de olsa bizim de o zamanki cinsel bilgimiz, kadınla erkeğin çıplak olarak birbirine sürtünerek bebek yapmasından ibaretti.

neyse efenim, şimdi taamen atıyorum da seksi ilk kez öyle gören ergenlerimiz, kimbilir ne kadar sevinmiştir doktora gidecekleri zaman. belki de bilinçli olarak terli terli su içiyorlardı yahut önceden planlıyorlardı "maçta bacağıma tekme at, iyice bi kır" diye. yani 5 jartiyerli hemşire girecek sandılarsa o ameliyata, bayaa bi hüsran olmuştur ceyo terlikli, pantolonlu hemşireler. yazık.

misal bizim tanıdık bi ergen çocuk vardı, en büyük fantazisi hortumuyla balkonda yıkanmakta olan olgun bir kadının, kendisini gel gel diyerek içeri çağırmasıydı. Tüm klişeleri bir arada harmanlayan bu fantazide, artık sonra çıplak olarak ata mı bineceklerdi, kadın içeride liseli kız eteği mi giyecekti bilemiyorum ama bu fantazinin pek gerçekleşemediğini tahmin edebiliyorum, her nasılsa!

ha bi de porno olayında, kadınların sürekli "o yeee" olayı var ki beni şahsen güldürmekte. belki de taamen atıyorum, ilk porno deneyiminden sonra uzunca bir zaman zevk alınca "o yee" deniyor sandı çocuklar. belki de bi yemek hoşlarına gidince "o yee fak mi hard" dediler, annelerinden terliği yediler sonra da yemek yerine.

ayrıyeten, lezbiyenlik hususunda erkekleri çok yanılttığını da söylemek isterim bu porno işinin. hep bu pornolar yüzünden lezbiyenliğin de eşcinsellik olduğunu kavrayamadı erkekler senelerdir. zannettiler ki kızlar picama partisi yapar, o partilerde yastık savaşı çıkar ve hatta sonra su savaşı çıkar ve o savaş kızların jartiyerler, ıslak tişörtler eşliğinde sevişmesi ile son bulur. hatta yoldan geçen erkekler de olaya davet edilir. oysa ki lezbiyenlik, sevgili erkek arkadaşlarım, tanım gereği sizi exclude eden bir şey. en büyük fantazinizin, işin doğası gereği, sizin içinde yer almamanız gereken bir şey olması ise sanırım hayatın ironilerinden biri. kadınlar daha pratik varlıklar olduğundan, "ne diye eşcinsel erkek fantazisi yapayım lan, benim ne işime yarıycak ki" demişler oysa ki. ama tabii coupling deki ceffin de açıkladığı üzere, 4 meme her zaman 2 memeden iyidir, erkekler gözünde.

ay daha yazıcam, çok komik şeyler var ama utandım birden. ne de olsa "you can take the girl out of the country but you cant take the country out of the girl." yani demem odur ki, ne kadar açık fikirli geçinsen de bunların tabu olduğu bir memlekette, böyle şeyler yazmak bazen yemiyor.

ama konu da bir o kadar eğlenceli ki, peeeh. taamen atıyorum mesela araba yıkayan kızlar? ahahaha.... yahut sürekli ama sürekli olarak "lütfen şuraya (genelde yüz bölgesi oluyor) geliniz" diye yalvaran o kadınlar? manyak mısınız yahu?

erkek dünyası tabii napıcan, pornonun da öyle olması şaşırtıcı değil. kadınların erkeklere pipi için yalvaran varlıklar olarak gösterilmesi normal sanırsam. ne de olsa gerçek hayatta genelde tam tersi olduğundan (ahahahay alınmayınız erkekler reca ederim) böyle bir fantezi şaşırtıcı değil tabii ki. yine de biraz daha eşit olsa roller, acabağ daha mı gerçekçi bir eğitim sağlanır diye de düşünmeden edemiyor insan. bi arkadaşın procesi vardı mesela, kadınlara yönelik porno çekmek gibi. böyle daha mı erotikimtırak olur, daha mı soft olur, erkekler mi yalvarırır bilemiyorum ama enteresan bi fikir tabii.

yalnız, liseli kız fantazisi beni sinirlendiriyor ha söyliim. sapıklık gibi geliyor koca koca adamların, liseli kızları istiyor olması. bildiğin pedofilinin hafiften legalize edilmiş hali gibi geliyor bana. caponlarda özellikle çok var bunlardan. nedense bi sapitmiş onlar, kafayı bozmuşlar sanırım. hayır yani, şu kullanılmış iç çamaşırı otomatı mevzusunu duyduğumdan beri, endişe ediyorum kendileri için.

ay ay bi de o filmlerin çekiliş anı ne komik olmalı yahu. geçen gün bi arkadaş anlatıyordu, pornoların çekim arkası görüntülerini görmüş. böyle bi ordu insan, ortada 2, 3, 5, 8... artık sayısını bilemeyeceğim, muhtelif kişiler sevişiyor. Sonra cut deniyor, bunlar anında dağılıp geyik yapmaya falan başlıyorlar. sonra aksiyon deniyor, aksiyon kaldığı yerden devam... peki de bu insanlar normal hayatlarında sevişebiliyor mu acebağ? yani ne biliim, baklava börek olsa her gün yenmez, öyle ya. Bi de bu kadınların babalarına bak çok fena oluyorum ben. Taamen atıyorum mesela, geliyor adamın iş arkadaşı: "dün senin kızın filmini seyrettik, sütmüş haa, süt süt" falan diyor. ay çok fena be, yazık adama. dünyada kalp krizi riski en yüksek grup olmalı bunnar.

neyse, yani. porno olayı, enteresan mevzu. ayrıca biz, porno sitelerin; yani pedofili, nekrofili ve birilerinin rızası olmadan mahrem görüntülerinin yayılması gibi kriminal hareketler içermeyen porno sitelerin (hassas konu ya, belirtmek gerekiyor her seferinde, yoksa anlamıyor bazıları), kapatılmasına karşıyız.

pornoda kadınların meta olması konusuna gelince, memo tembelçizer'in çeşitli yazılarında (bu biiir, bunlar da ikiiiii) değindiği üzere, kadınlar gerçek hayatta metalaştırılmadığında, pornoda da eşitlik sağlanacaktır elbet.

sansüre sansür, sansuresansur.org iş hanında. sansüre sansür. sansüre sansür.

araya reklam aldım, bağladım mevzuyu. mesajımı da verdim. ooh sefam olsun. o yee.

life is a bitch

2008-12-15T16:59:00.000-08:00

tanri bizle dalga geciyor olmali kesinlikle. cunku hayat dedigimiz nane koskoca bir ironi... devil's advocat filminden alintilayim hemen:

"Let me give you a little inside information about God. God likes to watch. He's a prankster. Think about it. He gives man instincts. He gives you this extraordinary gift, and then what does He do, I swear for His own amusement, his own private, cosmic gag reel, He sets the rules in opposition. It's the goof of all time. Look but don't touch. Touch, but don't taste. Taste, don't swallow. Ahaha. And while you're jumpin' from one foot to the next, what is he doing? He's laughin' "

aynen de katiliyorum iste. bi oyle bi boyle, hepimiz deliye donduk yahu.

nerden mi aklima geldi firatciim? surdan ki, hepimiz biliyoruz, sabah 9 aksam 6, haftanin 5 gunu calismak boktan bi sey. ama para lazim. dolayisiyla nedir, para vardir, zaman yoktur. zamanin ise ne zaman vardir? gencken, paran yokken, annen babana bagliyken. ha bi de ne zaman vardir? yaslaninca, yani enerjin yokken. meshur fikradaki turk cehennemi iste, bok bulunur kasik bulunmaz, kasik bulunur bok bulunmaz.

nedir bu cektigimiz yahu?

taamen atiyorum bak, mesela sims oyununa. hayat similasyonu di mi o? o yuzden o oyunda da ayni boktanlik fazlasiyla mevcut. sim'in sosyallesmek ister, sosyallestirirsin, enerjisi biter, ise gidemez, isten atilir. ise gitse, yorgun argin gelir, woohoo yapamaz. cocuk yapsa, cocuga bakmaktan baska bi bok yiyemez. is icin bi seyler ogrenmesi gerekir ama o zaman da canı sıkılır. ve boyle boyle gider.

peki de insan zaten hayati boyle yasiyorken, neden bir de bunun oyununu oynamak ister? bilemedim, gercek hayatta yapamadiklarini yapmak icin mi acebag? taamen atiyorum mesela, gercek hayatta kimsenin ayni anda 25 sevgilisi olamaz bence. fiziksel olarak mumkun olsa, pratik olarak mumkun degil. kesin yakalanirsin. hayir bi de dedik ya hayat bir ironi diye, garip bi yerde, garip bi sekilde mutlaka karsilasirsin. oysa sims'te oyle mi? en kotu ihtimal yakalaninca, bi tokat yiyon, sonra iki florte tekrar sevgili olabiliyon. gercek hayatta sevgilini 25 kisiyle aldatiyo olsan, isin biraz zor olur bence. ay dusundum de cok da komik olur aslinda. ahahaha. en azindan itiraf anini seyretmek isterdim.

ayrica mesela, surdan da anlayabiliriz hayatin ne boktan bir saka oldugunu. biz lisedeyken erkek milleti olgun kadin fantazisindeydi, liseli kiz etegi kimsenin umrunda diildi. sonra biz buyuduk, olgun kadin olduk, bu sefer de liseli kiz fantazisi cikti basimiza. hay nunakoyyim, yasitlarimiz bizden ne zaman hoslanabilecek yahu!

sonra... dunyayi gezmek istersin, bi orda bi burda yasamak istersin. ama bunu yaparsan, kimseye baglanamazsin. e bi yandan da insansin, sevmek sevilmek istersin, yeni arkadaslar edinmek, yeni insanlar tanimak istersin. ama iste yeni insanlar sevdikce, gitmesi de zorlasir. mutluluk ozgurlukse senin icin, ancak absolut yalnizlikla tamamen ozgur olabilecegini, ama o zaman da mutlu olamayacagini kanirta kanirta kavrarsin.

sevgilim olsun dersin, hayati paylasayim... olur, bekar olsam, istedigim gibi yasasam dersin (bkz. issiz adam). mal canin yongasidir dersin, sonra mala gelecegine cana gelsin dersin. insanlara hic guvenmemeye karar verirsin, sonra bi kazik yiyince saskinliktan ölürsün. daha gencim, bunu sonra yapayim dersin, sonra bi bakarsin 30 yasina gelmissin. o sonra'lari kacirmissin.

sanirim hayat hakkindaki tum kliseler dogru....

life is a bitch. kesinlikle.

life is what happens to you when you're busy making other plans. aynen de öyle.

ve evet, hafiften depresifim bu aralar.

reenkarne olmak ya da olmamak

2008-12-10T16:59:00.000-08:00

reenkarnasyona inanmiyorum ama gercek olsun istiyorum. yeniden dunyaya gelmek istiyorum. ve gelirsem, insan olmak istemiyorum. "ozunde iyi", disinda boktan insan milletine gicigim cunku. bencil, hirs kupu, nankor, yikici bi sey insan. hos diil. üstelik de iş hayatı diye bi şey var insangillerin hayatında, aman diim.

taamen atiyorum mesela, ben agac olmak istiyorum. durayim öylece butun gun. işim durmak olsun. arada arkadaşım kuşlar gelsin misafirlige, takilalim hep beraber, ben durayim, onlar ötsün, ne bileyim, kuşça şeyler yapsınlar. ben durayim, hayat yanimda aksın, ben seyredeyim. kavga eden çiftleri, okul kiran cocuklari, milletin kestanesini çalan sincaplari... köyün muhtari olayım ben. sonra dedikoduları kuşlara anlatayım, kuşlar da gitsin birilerine soylesin, herkes kuşlardan bilsin, onlarin adi ciksin dedikoducu diye, banane. kimsenin kesemeyeceği bi ağaç olmak lazim tabii... o yuzden iyi bi yer seçmeli. sonra da takilmali oylece yillar yillar boyu.

Avantajları: Tembellik, gözlemcilik, heyecanlı dedikodular, uzun ömür, her havaya uygun bir gardrop, her yaşta güzel görünebilmek
Dezavantajları: Kesilme ihtimali, yanginda ölme riski, ağaçkakanlar, tahtakurusu nevinden zararlı böcekler

sonra mesela kedi olmak istiyorum, 24 saatin 20'si yan gelip yatmak olsun. hayatimin amaci yatmak, yalanmak, yemek yemek ve killik veya sevimlilik yapmaktan ibaret olsun. canim istesin, birilerine zorla guzellik olur misali, kendimi sevdireyim. sevilmekten sıkılınca kiçimi donup gideyim, kimseye yüz vermeyiyim ama o kadar sevimli olayim ki kimse bana trip atamasin, küsemesin. Manasız hareketlerime kimse deli diyemesin. Mesela 15 saattir uyumakta olduğum koltuğumdan birden kalkıp, öbür koltuğa uyumaya gideyim, kimseye nedenini niçinini anlatmak zorunda olmayayım. ya da mesela hirçinlik mi yapmak istedim, gideyim anlamsiz bir tirmik atayim kimse "ayyy, regl mi oldun, bu ne asabiyet" demesin, "kedidir kedi" desin gecsin.

Avantajları: Tembellik, bireysellik, istedigini yapabilme ozgurlugu, sevimlilik, güzellik, her şeyle eğlenebilme
Dezavantajları: Arabanın altında kalma tehlikesi, meraktan ölme riski, zehirli yemekler (sokak kedileri için), naylon torbalar

bi de mesela rüzgar olmak istiyorum. canım isteyince insanların hoşuna gidecek hafif bir meltem, canım sıkılınca da ağızlarına sıçabilecek kapasitede bir fırtına olayım. hem sevsinler beni, hem korksunlar benden. ordan oraya gideyim, her yeri gezeyim. güçlü, kuvvetli, edeleli olayım. hiç kimse ama hiç kimse bana ilişemesin. maksimum yapabilecekleri benden enerji uretmek olsun, o da ben istersem tabii. ahahahay.

Avantajları: Sınırsız seyahat olanağı, kudret, otorite, özgürlük, höt diyince oturtabilme yeteneği
Dezavantajları: Pek yok, belki iş saatlerinin yoğunluğu olabilir, bi de belki yalnizlik

sonra bi de balık olmak istiyorum. o güzelim denizlerde yüzeyim, yüzeyim, kimse de "çok açılma" diyemesin, "üşütcen artık çık" diyemesin. istediğim gibi ordan oraya gideyim, zaten denizin dibi güzel bi şey, millet o kadar masraf yapıyo dalıp görmek için. oh ne güzel işte ben de yosunlara bakayım, bi oraya bi buraya gideyim, sonra bi daha oraya gideyim, buraya geri geleyim, orayi unutayim, tekrar gideyim, yeniden keşfetmiş gibi sevineyim, tabii aman diyeyim, oltaya gelmeyeyim. kalbimi kıranları hatırlamayayım, beni korkutan büyük balıkları unutayım, hayatımı korkular yönetmesin. ben sadece yüzeyim, yüzeyim, yüzeyim.

Avantajları: Denizde olmak, coşku, balık hafıza
Dezavantajları: Büyük balık, olta, balık hafıza

aaa simdi farkettim ki, her elementten bi sey secmisim. toprak (ağaç), hava (rüzgar), ateş (kedi) ve su (balık). karaktersiz miyim neyim. neyse ben zaten kararimi verdim, kedi olcam, en eglenceli hayat onunki, baksaniza. yalniz mumkunse bahceli bir evin kedisi olmayi tercih ederim, yetkililere duyurulur.

yerli dizilerden hoşlanmama sebepleri

2008-12-09T16:57:00.000-08:00

Simdi bugun eve geldim, napsam napsam, hadi tv'yi acayim dedim. actim, bi bok yok cok afedersin. komedi mak bile sacmalamakta, ki kendisi zaten sacma komik dizileriyle meshur bi beldemiz. onda bile bi seycik yok. e naptim, kazayla şov tivisine bastim, aneee yerli dizi. haydi dedim, zamanidir, yerli dizi kulturumu gelistireyim, tamamen atiyorum ileride dizi senaristligi piyasasina falan atilirim belki. dedim.

tv'de dudaktan kalbe. eh iyi ne hos. bi yandan internet bak, bi yandan tv'ye bak, nasilsa dizi uzasin diye bi laf ancak 15 dakikada soylenebiliyor. onun disinda melul melul bakiyorlar. daha onceki binbir gece tecrubemden biliyom, hem zaten musterihim de cunku hic kimse sehrazat kadar uzun bakamaz ve o kadar miymiy olamaz.

yanilmisim. lamia da sehrazatla yarisirmis miymiylikta. bu miymiy kizlara neden tum erkekler asik oluyo bu dizilerde? hey allam yareppim yahu. biri de kalksin delikanli bi kiza asik olsun, kahrolsun miymintilik desin yahuç

neyse işte demem odur ki, basladik seyretmeye. ve baslar baslamaz tekrar hatirladim, ben neden yerli dizi seyretmiyodum diye. nedir oyle garip garip zum'lar falan, sanki düğün videosu çekiyolarmiş gibi. yani, ben bugun dugun videosu çeksem, öyle zum'lara girmem. tercih meselesi tabi, ne diyelim.

sonra 15 dakikaya sigabilecek dizi, melul melul bakismalar neticesinde, baya bir surdu. oh bitti derken, grey's anatomy cakmasi, dohtorlar basladi. aneeem, ne kadar arastirmaci bi gece oluyor, bunu da seyretmeliyim dedim tabi ben. ama zum olayi bu dizide iyice abartmisti. sadece zoom in degil, zoom out, zoom in, tekrar out diye diye ilk kez bir dizi bana araba tutmasi yasatti.

hayir bi de diyaloglar da bi sacma, dohtorluktan anlamiyos diye, taamen atiyorum ama hepitomolog mefistoloji gibi acaip acaip, uydurukumsu kelimeleri cumle icinde kullaniyolar sanki. halbuse orcinali fena deeldi bu dizinin, garip.

kendimi pek sinikil, pek ecnebi özentisi gibi hissettim bak bir an. ama napiim. hem bak, sezarin hakki sezara... ikinci bahar ne guzeldi mesela, neden bir daha oyle bi dizi olmadi da hep boyle kotu kamera, kotu oyunculuk, kotu replik garabet garabet seyler var?

ahahahaha bi de ne geldi aklima bak firat, bu dizide (dudaktan kalbe dizisinde) simdi veraset davasi oluyodu taam mi? kapida da pankartli bir insan grubu: yok "Lamia cocugu alsin!" yok "Çocuk kemal bilmemnennindir!" ahahahahah, neresi acebağ burasi, yuesey mi, mahkeme onlerinde protestocu gruplar falan? bi de bana ecnebi ozentisi diyon ha, püüü.

neyse ya, vazgectim ben, dizi senaristligi bana gore degil.

bi lost yazmicaksam batsin uleyn bu dunya!

İçimi kıydın ıssız adam...

2008-12-05T16:56:00.000-08:00

peşin peşin uyarayım, spoyler var. sonra bozuşmayalım firatcim. okuyacaksan kendi rızanla oku yani, kağıt imzalatcam sorumluluk kabul etmem diye. neyse başlıyoruz:

Gittik gördük ıssız adamı. pek de ıssız değildi gerçi, hınca hınç kalabalık bir salonda izledik.

E peki nedir? Film işte. 6 bucuk veririm 10 uzerinden (ki bol not verdim bence). Ne bayildim, öldüm bittim, ne de nefret ettim. Okey yani, hatta okeyin üstü bir film, tamam hoşça vakit geçirdik, burulduk az biraz, sinemamizdaki romantik komedimsi film açığına yönelik hoş da bir çalışma, taaamen atıyorum mesela amerikalı eleştirmen tabiriyle: "a light hearted drama!"

Ama abicim, nedir bu bitmek tükenmek bilmeyen ıssız adam muhabbetleri? Filmden sonra film içimi kıymaya başladı vallahi. Herkesin facebook status'u ıssız adam falan. Sanki herkes hayatının en önemli sözünün duymuş gibi "sen dizime yattın, ben bi hikaye anlattım ve sen büyüdün" falan diyo. Ne demek ki o? Hayır tamam, ben şahsen yüzeysel bi insan olabilirim, bu laftaki derin manayı ya da "ölüm tatlı geliooo" metaforundaki yüce felsefeyi göremiyor ve bunları klişe olarak addediyor olabilirim ama bi allan kulu da çıkıp, "ben şahsen şunu şunu anladım bu laftan" da demiyo doğrusu. Oh yeaa, vat e fantastik şagazu, veri intellekçuil tarzında bi durum var ortada gibi geliyor bana yoksa şüphen mi var?

Ve ayrıca, samimiyetlen soyluyorum ki devrik cume + anlasilmaz metafor olayi, eger siir ortaminin disinda ise beni biraz kusturuyor. facebook'taki ıssız adam gruplarina falan bakiyorum mesela ve böğk diyorum... Soyle laflar okuyorum mesela: "ben bir ıssız adamım, ada'sını arayan..." Böğk böğk böğk.

Vıcık vıcık romantizm oldu her yanımız, alla belamı versin.

Nedir yani? tüm erkeklerimiz kadınların agzina sican birer issız adam olmak istemiş de, tüm kadınların hayatından da agza sican bir ıssız adam mı geçmiş? Bu mudur olay? Neden bu kadar kendimizi bulduk yahu, bi duralim, toplumsal isteriye yol açtı film. sanki film kusursuz, hiç hatası, eksiği, gediği yok, mal bulmuş mağribi gibin saldırdık. Herkes havuçlu tarçınlı kek manyağı oldu, bir kere dönüp de eski Türkçe şarkı dinlememişler "vaay çok sıkı müzik"çi oldu. Noluyoruz??

Hayır yani, Hıncal'a da katılıyorum. Ne agliycam lan ben bu filmde diyorum? Ne aşkıymış bu diyorum? Ne o adam ıssızmış, gitmiş, kızı terketmiş. E, iyi bok yemiş! Kendi etmiş kendi bulmuş, ne ağlıycam ben. Hem arasaymış ya kızı o zaman madem özledi. Haa ama dötü yok di mi, o zaman kimse konuşmasın büyük aşk büyük aşk diye, yemezler! Bi graffiti vardı bi ara, "Leyla senin icin dağları delerim, çöllerden geçerim. Cumartesi görüşürüz (eğer yağmur yağmazsa)" diye. Hah işte bu ıssız adamın aşkı da o hesap, soğan aşkı, tırt biraz. Ayrıca Oray Eğin'i pek sevmem ama azcık ona da katılıyorum, biraz gizli gey gibi geldi bana alperciğimiz.

Yaa iste boyle, bi içimi dokeyim dedim firatcim cunku boyle kuslar, bocekler, lay lay lay edebiyatlari bende biraz alerci yapıyor. Bir kadının en onemli gorevi olan uzerine ciy damlası düşmüş kırmızı gül romantikliğini ben kıvıramıyorum nedense. Zaten de bu da erkeklerin kafasındaki bir urban legend, değil mi?

Ayrıca taamen atıyorum biri bana gelip, "avcumun çizgilerini hisset, ben ben değilim" falan diye sevişmeye kalksa manyak mısın lan der, kafasına vururum bi şeylen. Ama tabi ben ayuyum biraz sanirim. Türk halkı milletçe çok nazikmiş meğer, ince ruhlu insanlarmışız biz.

Neyse ne.

Aslında, böyle bıkmamıştım filmden ilk çıktığımda, vasatın üzerinde bulmuştum hatta. Hoş bir seyirlik lay lay lay diyordum, ah bir de şu iç kıyıcı sahte diyaloglar olmasaymış keşke falan diyordum ama artık fenalik bastı içime beaaaa, göz pınarlarınız kurudu yahu ağlamaktan, yeteeeeer!

Gidin sevgilinize bi çiçek alın, bi bişey yapın madem o kadar duygusalsınız. Aaaa!

Oh be. Rahatladım.

dipnot: ha ayrıca, herkes tartışıyor, madem öyle fikrimi söyleyeyim. çocuk alperden diye düşünen arkadaşlara: amma arabeskmişsiniz yahu! içinizdeki yeşilçam aşkı kabardı adetaa. cocuk bence alperden falan değil, aynen de dediği gibi kocasından. ve filmin ortasında adanin soyleyeceği ama vazgectiği sey ise basit bir "seni seviyorum" olmasın sakın?

365 yün

2008-12-02T14:26:00.000-08:00

Özendiğim tipten ziyade aklıma şöyle bir soru geldi:
Yılda 365 gün var, insanlar da bu 365 günün 365 günü doğumgünü kutluyor di mi?
Taamen atıyorum, 365 günün bir tek gününde kimse doğmamış olsa nasıl olurdu? Yani 364 gün kutlamalar şen şakrak pür şamata ama o bir günde kimse doğmamış.
Valla bunu düşününce bi garip oldum.

Zira

2008-11-26T09:20:00.000-08:00

şimdi deniz hanım, baktım da aşağılara pek yazışasanız varmış sizin. pek bir duygulandım, pek bir hislendim diyebilirim. yani taamen atıyorum, ıssız adamın filmini izlesem bu kadar duygulanmazdım yani o kadar olur.
yani ben de hiç anlamıyorum bu kadın milletinin sıkıcı erkeklere olan zaafını. adam orda 'seni dizime yatırıp döverim' dese, ona bile bir kulp bulur, ağlamaklı gözlerle sevdiceğine bakar bunlar. gerçekten hiç anlayasım yok bu durumlara. pek bir uzak bana. hıhı evet.
valla dizi deyince de bir heroes olsun, bir lost olsun, araya da parça olarak prison break'i koydum mu tadından yenmez. o kadar seviyorum bu dizileri aklın durur. yani taamen atıyorum, eğer bu dizilerden biri dese ki, hadi fırat gel oyna bizimle, hemen reklamcılık dünyasındaki muhteşem başarılarımı bir kenara koyup, kendimi dizi setine atarım. o kadar seviyorum bu dizileri, yani bu kadar olur. düşünsene bir peter olduğumu. kelebek gibi uçarım, arı gibi sokarım hesaaabı, ordan oraya zıplar dururum zira.
aha saat de geç olmuş, ben kaçıyım yavaştan. malum trafik de var. yani düşünsene, taamen atıyorum, bi yarım saat sonra çıksam ne hale gelir bu trafik. mazallahh!

Sorarım size!

2008-11-15T16:58:00.000-08:00

Peki ya senin en cok özendiğin insan tipi ne firatcim? ya senin sevgili okuyucu?

taamen atiyorum da benimki hic düsünmeden her seyi birakip gidebilen özgür ruhlar, tek basina dunyayi gezen seyyahlar, bagimsizlar... mesela diyorum ki, bi sabah kafama esse ve cekip gidebilsem falan, yapamiyorum tabii...

demek ki ben yeterince özgür olmadigimi mi düsünüyorum, ne?

Sevgili blog...

2008-11-12T14:24:00.000-08:00

Sahsen ben bi yazarim ama tembel bi yazar oldugumdan kelli, pek yazamam. cocukken gunluk de tutamazdim zaten. simdi bakiyorum da eski gunluklere hep soyle girisler var:

"Sevgili gunluk, uc aydir gene yazamadim. Ben bi ozet geceyim. Bu yaz fransa'ya gittim."

ya da:

"Merhaba gunluk, ne kadar da vefasizim, en son 5 ay once yazmisim. soz bundan sonra hep yazicam. zaten de bi sey olmadi o arada."

Bu yani benim gunluk maceram. Acikli.

Bi de tabii insan bir kiz ise ve 8 ila 12 yaslari arasinda ise uzerinde dogal bir giciklik oluyor. Boyle tamamen atıyorum, bi ukalamsi, igrenc bi tavir... Komik olmayan ama komik sanilan yazilar falan. Mesela soyle: "Ben cok da espriliyimdir gunluk soylemis miydim? Cunku gecen gun benden hoslanan cocuga bocek aticaktim ama annesi bana bagirdi, ben de arkadasima 'iiyy anasina bak oglunu alma!' dedim."

Ahahahaha. Gercekten komikmissin deniz, bravo. Kendimden tiskindim bak gene. Neyse ki büyümüşüm. Neyse ki. Allah yarappi sen dünyayı kız çocuklarin bilmişliklerinden koru.

Simdi buralardan nereye varmak istiyorum, maymun istahliligima ve yazamayar bir yazar olmama. Buradan da varacagim nokta su ki, blog konusunda da ayni sebatsizligi bunca zamandir sebatla gostermekteydim. Ama iste gelin gorun ki bu blogu sevdim zira geyik konseptinde ve farketmis olacaginiz uzre, geyik benim icin bir yasam bicimi diyebiliriz. o yuzden 3-5 gundur bi gaza geldim, yazicam artik ben. Amin.

Zaten zamani da geldi yazmamin cunku yazamayar bi yazar oldugum bi gun farkedilcek diye endise duyuyorum. hizli yazmaktan imlam da bozuk zaten. ustelik, aliskanlik, turkce karakter de kullanamiyom artik. vah bana, vahlar bana. bu blog yuzunden kariyerimden olacam vallahi. kendime not: kendimi blogda bu kadar acik etmemeliyim bence, evet. firata not: kendimi blogda bu kadar acik etmemeli oldugumu bana hatirlat bence, evet. isverenlerime not: cok cilgin, cok sahane bi yazarim bence, tum yukarda yazdiklarim numara, evet.

ben bunu bi yere baglicaktim da unuttum simdi. neyse firatcim, demek ki yalanmis, ne diyek...

Cartel bir numara en büyük, cehennemden çıkan çılgın türk

2008-10-30T17:05:00.000-07:00

Fıratcim, görüyorum ki burda kendi kendine kafadan atıp atıp duruyosun. Bunlar iyi hoş da, kendin yaz kendin eglen biraz garip duruyor.

Yani taamen atiyorum, bir palyaço düşün. Aynada kendine bakıyor, yaptığı şaklabanlıklara kendi gülüyor. Hüzünlü bir görüntü aslında tabii.

Hedef kitlen kim senin, sorarım bak! sordum bile hatta. üstelik de onunla yetinmem, bir de şunu sorarım: Bir hedef kitlen var mı, yoksa burda yalnız mıyız? Hani yani baya ıssız buralar fırat, korkuyorum, o çıtırtı da neydi.

Bak şimdi bunu söyledim ya, bi de taamen atıyorum ya, aklıma Thriller şarkısının klibisi geldi. Hani Maykil abi kız arkadaşıyla, ıssız bir sokakta yürüyor. Sonra rüzgar müzgar esiyor. Maykıl'ın gözler kayıyor, kurt gözü oluyor. Zaten sonra kendisi de tamamen kurt olup, kendi gibi kurt maykıl arkadaşlarıyla dans ediyor. Üzerinde kırmızı ceketi var, hani omzunda gri bir yama olan. Hatırladın mı?
Peki de ben bunu niye anlatıyordum? Unuttum. Bu arada, Maykıl'ın kurt hali şimdiki burunsuz uzaylı canavar halinden daha hoştu, farkettin mi?

Taamen atıyorum, ben artık yatsam diyorum, sence uykum var mıdır?

Oh siftahı da yaptım bu arada. Geyikte de üstüme yok. Sefam olsun.
Son olarak şahane harika bir yazar olmama rağmen noktadan sonra büyük harf kullanmaktan, hatta herhangi bir yerde büyük harf kullanmaktan nefret ettiğimi de söylemeliyim. ve başlığın yazıyla en ufak bir alakası yok, farketmedim sanma.

Eh artık bana müsaade. Çok fazla atma Fırat, alerci yapar. Önce kendine bir hedef kitle bul, taam mı bebeğim?

Eksik

2008-10-03T17:42:00.000-07:00

Bazen arada bir olur. Bir müzik çalmaya başlar, o an aklına gelmeyen binbir türlü şey bodoslama bir şekilde zihninde birikmeye, sonrasında da hızlı bir şekilde geçmeye başlar. Bu tip durumları ti'ye alsan bile senin de başına gelmesine sinir olursun ama kaptırıp gidersin. Öyle kalakalırsın.
Müzik de fena değildir hani, sevdiğin bir grubun yeni çıkan son albümünden daha önce dinlemediğin ama dinledikten sonra 'kulaklarını alamadığın' harika bir parçasıdır bu...
Sigara yakarsın, ciğerlerini doldurursun.
Ama ne bileyim, bir şey eksiktir.
Ya da nasıl desem, şöyle bir şey belki de, bak tamamen atıyorum, bir kumsalda olduğunu düşün, her şey harika, ortam, kızlar (tabi senin için erkek olsa daha iyi olur), yanında soğuk bir bira, güneş tam tepende, iyicene mayışmışsın, vücudunun her yeri ısınmış ve patlama noktasındasın ve denize girmen gerekiyor. Ama o da ne? Deniz yok (hehe ironiye bak). Bomboş, kum tepecikleri olan, uçsuz bucaksız bir sonsuzluk. N'aparsın?
Heh, işte öyle bir eksiklik bu da.
Şimdi müziğin sesini aç ve bunu iyicene düşün.
Eksik olanı bulabildin mi?
Hayır mı?
Yuh!

Elma+Z

2008-10-03T17:37:00.001-07:00

Hmm...
Şimdi Photoshop açık, arada Freehand'e de gidip bir işlem yapıp akabinde tekrar PS'a geri dönüyorsun. Tam dökümanı kaydederken PS patlıyor ve onca zamanın, çaban, tasarımın bir anda çöp alıyor.
Şimdi Denizcim bak tamamen atıyorum.
Her iki programı da kullanmayıp, tüm tasarımı elle yapsaydın, sonrasında da bilgisayarını açıp işi son haline getirseydin daha mı çabuk olurdu acaba?
Sesli düşünüyorum, eğer sen de bir şeyler çizerken yanlış bir şey yaptığında silmek yerine Elma+Z yapanlardansan yukarıdaki nasihatim çöp oldu aslında.
Niye mi? Çünkü sen tamamen bir bilgisayar manyağısın.
Evet... Maalesef.

Meteor vs. Friendfeed

2008-10-03T17:33:00.000-07:00

Nasıl desem?
Sesli düşünüyorum ve tamamen atıyorum...
Bir göktaşı dünyaya yaklaşıyor olsaydı ve sadece 3 günümüz kalsaydı, bu süre içinde hala Twitter'dan o an neler yaptığımızı veya neler hissettiğimizi yazıp, Friendfeed'den göktaşı ile ilgili yorumlar girmeye devam eder miydik?

Merhaba

2008-09-15T12:15:00.000-07:00

Evet evet, tamamen atıyoruz.